Biegunka

Biegunką nazywamy stan, w którym dziec­ko oddaje 3 lub więcej wolnych stolców, lub też 1 płynny stolec z domieszką krwi, śluzu lub ropy w ciągu 12 godzin. Tylko u noworodków i niemowląt karmionych piersią wydalanie w ciągu 12 godzin więcej niż 3 stolców wolnych uważane jest za stan fizjologiczny.

U dzieci biegunka jest groźnym objawem i może prowadzić do ciężkich zaburzeń w przemianach ustroju. Ciężkość przebie­gu biegunki związana jest w znacznym stopniu z rodzajem zakażenia jelitowego, z wiekiem dziecka oraz z jego stanem odżywienia. Najczęściej chorują niemow­lęta w pierwszym półroczu. U niemowląt zwiększona zapadalność na biegunkę wy­nika ze zwiększonej wrażliwości przewodu pokarmowego na czynniki chorobotwór­cze. Wykazano, że błona śluzowa jelit najmłodszych niemowląt wykazuje fizjo­logiczną niedojrzałość immunologiczną (obniżoną odporność). Także niska kwaś-ność soku żołądkowego u najmłodszych dzieci ułatwia penetrację bakterii do gór­nych odcinków jelita cienkiego, w których znajdują się korzystne warunki dla rozwoju bakterii. U dzieci do 2 roku życia u ponad 90% przyczyną ostrych stanów biegunko­wych są zakażenia przewodu pokarmowe­go wywołane przez bakterie lub/i wirusy. Sprzyjają temu złe warunki higieniczne otoczenia, złe pielęgnowanie oraz zakaże­nia określane jako choroba „brudnych rąk”.